مُوسےوالا
هنےری واںگ چڑھِآ
تے میںه واںگ ورھِآ
جدوں اُه مرِآ
مَےںنُوں لّگا مےرا هی پُّت مرِآ
اُه مےری اَولاد دی اُمر دا سی
کاس !
مُوسےوالا نا مردا
ِاه لپھج اُه وی پڑھدا
…
منِّآ کِ
‘مَوت نُوں مکھَولاں کرنا ‘
پںجاب دے بےپرواه جواناں دا تکھّلس هَے
پُورن سِںگھ دے پںجاب دا
پر البےلے جوانو هوس کرو
جوس دے اّتھرے گھوڑے نُوں
سوچ دی لگام دےوو
تاں کِ
مُوسےوال دی ماں واںگ
کّل تُهاڈی ماں وی
وَےن نا پاوے
تُسیں ساڈے آپنے
بھرا پُّت بھتیجے هو
تُسیں پںجاب دا سرمايا
بھارت ماں دا گهِنا هو ۔
تُسیں دھیآں دے راکھے
تے گریب نِواج
بنن دے کابل
پر سوچ کھُنوں کھُںجھے هواے
دُّلے هو
جّگے جّٹ دے همسااے
جِهنا دیآں اے کے 94 رپھلاں
اَودوں سَوں جاںدیآں هن
جدوں نِربھَےآ اسِپھا ورگیآں نال
بلاتکار کرن والے
گلاں ‘چ ٹاِار پا ساڑن والے
پّگاں نُوں اّگاں لااَون والے
‘کَوراں’ نال کُکرم کرن والے
تے پُوری نسل تباه کرن والے نسِآں دے سَوداگر
بےکھَوپھ دندناُدے پھِردے نے
تُهاڈی ٹھاٹھاں ماردی جوانی دی دلےری
تے بدلا لَےن دی واردات اںجام دےن دا
هٹھ تے پرتِبھا دّسدی هَے
تُسیں اُودھم سِںگھ دے بھٹکے هواے وارس هو
ماںواں نے تُهانُوں اسهِ جںمن پیڑاں
سهِ کے پَےدا کیتا هَے
تُسیں ِاّک سُچّجی سوچ
نا پَےدا کر سکن کارن
اسلی دُسمن نهی پهِچان سکدے
نِسانا بںدُوک نهیں
سوچ لگااُںدی هَے
جِس بِنا پّکیآں بںدُوکاں والے وی
کّچے نِسانچی رهِںدے هن۔
اُودھم سِںگھ دے بھٹکے هواے وارسو
آپنی جاںباج دلےری نُوں
کِسے اڈواِار کول گِرویں
جاں نِّجی وَےر وِّچ جايا نا کرو
پںجاب دی کھڑگ بنو
بھارت ماں نُوں نوےں اڈواِاراں توں
مُکت کروااَو
ماںواں دے هںجھُو نا وهااَو
سِراں نُوں سِر پھِرے هون دے
کھِتاب توں بچااَو
ِاهناں نُوں سیس بنااَو
مُںڈیرھ نُوں گُںڈے نهیں
بیبے مُںڈے بنااَو
مےرے پںجاب ديو
البےلے بےپرواه
مَوت نُوں مکھَولاں کرن والے
جوانو….
