کوِتا پُّچھدی
کِںجھ آواں
گھُّپ هنھےری راتاں وِّچ
آس دا دیوا بلدا نهیں دِسدا
مناں وِّچ نِراشا دا هنھےرا
گُںم سُںم کھلکت
کوای آس دا چانن نهیں دِسدا
زُلم زبر دا زور
گھٹا چڑھی گھنگھور
مناں وِّچ ڈر دا شور
کوای تےگ لِشکااُںدا نهیں دِسدا
کھُںجھ گای منُّکھتا راهاں توں
پاپاں دی گھُںمن گھےری نے
منُّکھ اُلجھايا مےری مےری نے
تُوں دی بات کوای پااُںدا نهیں دِّسدا
سبر سِدک دھردا نهیں
جِوےں دھّکا کیتے بِن سردا نهیں
رُوه کُرلااُںدی هَے هردم
کوای درد وںڈااُںدا نهیں دّسدا
کوِتا پُّچھے مَےں آواں کِںج
تےرے دِل دیآں باتاں پاواں کِںج
ِاه دُنیآں گھُّپ هنھےری اے
دیوا کوای چانن چمکااُںدا نهیں دِسدا
