تُسیں کرو
تکھت پلٹن دیآں گّلاں
تُهاڈی سوچ وِّچ سُلگدا هواےگا
کّل نُوں لِکھِآ جان والا
اّج دا ِاتِهاس,
سِّدھ کرنا هواےگا تُسیں
ناِاک تے کھلناِاک دا رُتبا۔
ساڈی تے تُهاڈی تاں کوای
تُلنا هی نهیں هَے۔
تکھتو تاج دے دااوےدار تُسیں
تے اسی اُه -
جِهناں انّ بیجِآ
واهِآ
گاهِآ
پر رّج کے کھايا نهیں۔
مر وی جاںدے هاں جے اسیں
وکت سِر چڑھ کے
تاں وی کاِار هی کهااُںدے هاں۔
ِاّک لّکھ چُراسی هجار بھوگ کے مِلی
‘جُون اَےنی سستی هَے کِ-
مر کے کرجے دی ِاّک کِست نهی گھٹدی,
ساتھوں تاں چِترگُپت اّگے وی لےکھا نهیں دے هونا
کِاُںکِ بول تاں ساڈے کول هَے هی نهیں بولن جوگے
کےول هُںگارا هَے -
اُڑاں-تھُڑاں اّگے بھرن لای۔
بھليو مانسو !
اُهی هاں اسیں-انّ اُگااُن والے
اُه انّ جِسنُوں تُسیں انّ-پرمےسور آکھدے هو۔
اُهی هاں اسیں -
سبر سںتوکھ دی رُّکھی-مِّسی کھان والے ۔
مِّٹی سںگ مِّٹی هون والے ۔
هری-کراںتی دا باهواں کھولھ
سواگت کرن والے
کُدرت دی هر مار نُوں جرن والے۔
آڑھتاں دی هُںم نال لڑن والے۔
پاٹیآں بِآایآں ‘چ موم بھرن والے ۔
پّکی پھسل نُوں ڈرنے سهارے چھّڈن والے ۔
چاا پُورن لای هاڑھی سااُنی دے ترلے کّڈھن والے۔
هُن اَےنے نِهّتھے هو گاے هاں
کِ بَےںکاں دے مکڑ-جال وِچوں هی
نِکل نهیں پااُںدے۔
هُن اَےنے نِبھاگے هو گاے هاں
کِ کھےتاں وِّچ انّ بیجدے هاں
تاں کھُدکُسیآں اُّگ آاُںدیآں نے۔
اجِهے سمِآں 'چ
جدوں ساڈی باںه کوای نهیں پھڑدا
تاں کںم آاُںدے نے
ساڈے هی سِراں دے ساپھے
هّتھیں وّٹے وان دے رّسے
تے سلپھاس دیآں اّدھیآں-پَونیآں سیسیآں۔
پر مر کے وی
کدے ِاتِهاس نهیں بن پااُںدے
اکھبار دی کھبر هی بندے هاں بّس۔
هارے پاے هاں هالاتاں اّگے
پر انجان نهیں هاں
جاندے هاں اَےنا کُ تاں–ک
“جےتُوآں دے دربار وِّچ بَےٹھ کے لِکھے جاںدے نے
ِاتِهاس"
تے جےتُوآں دی کتار وِّچ کِّتھے کھڑون دِںدے نے
سانُوں ساڈے لےکھ۔
