اّکھراں وِّچ تُوں دِسےں,
مَےں جو وی لِکھدا هاں۔
تےری هی تسویر وهے,
نا پُّچھ مَےں کِسدا هاں?
تَےنُوں تّکے جِهڑا,
اُهنُوں چڑھے سرُور۔
کِّسا ےار مُهّبت والا
هو چّلِآ مشهُور۔
تےرا ساتھ جِوےں مهِخانا,
لوچے هر ِاّک هی دیوانا۔
شاِاری تےرے ِاشک سِکھاای,
مَےں تاں تَےتھوں سکدے جاناں۔
تےرا بندا سوهنِآں, تُوں جے کرےں گرُور۔
کِّسا ےار...
پانی دا رںگ هويا گُلابی۔
تےرے مُّکھ دا رںگ متابی۔
سُن لَے هُن تُوں گّل اساڈی,
کرکے نا تُوں تُریں کھرابی۔
نِّبھیں وے تُوں نِّبھیں ےارا
نِّبھیں تُوں زرُور۔
کِّسا ےار ...
خُدا رهِںدا هَے سّتوےں آسمان 'تے۔
جّگ پر جیںدا جھّلِآ زُبان 'تے۔
تےرے جِها کوای هور نا وے سوهنِآں,
مَےں تّکِآ تے لوچِآ ِاس جهان 'تے۔
کوه کوه نا تُوں مار جاایں,
وے تُوں ساڈا کوهےنُور۔
کِّسا ےار ...
کَون ِاشک دی بات هَے پااُںدا?
کِهڑا ِاشک توں سدکے?
تُوں اساڈا, اسیں هاں تےرے,
سُن لَے جانوں وّدھ کے۔
هُن تاں ِاّک دُوجے نال جِاُنا
هُن نهیں هونا دُور۔
کِّسا ےار ...
جںگل دے وِّچ وّجدا جِوےں رباب کوای۔
سبھ سُآلاں دا دے جاوے جِوےں جواب کوای۔
چنّ نُوں چاهُںدی جِوےں چکور جناب کوای۔
تَےنُوں دےنا اے دِل دے باگوں توڑ گُلاب کوای۔
تُوں وی هوجا ساڈے واںگُو
جِوےں اسیں هواے مغرُور۔
کِّسا ےار ...
دےکھی نهیں تُوں کِاُں هالے, لّگی بُوهے تختی۔
ِاشکے وِّچ مِٹ جاںدی اے بںدے دی کِںجھ هستی۔
ساڈے تاں دِل وِّچ سّجنا تےری بنگی بستی۔
تےرے توں جان وارداں, جان نا هُںدی سستی۔
کوِال جد کُوکے باگیں,
پوے اںبیآں نُوں بُور۔
کِّسا ےار ...
تَےنُوں پااُنا سبھ دا ِاّک نِشانا هَے۔
مَےں نُوں ٹوهلنا, رّب تاں ِاّک بهانا هَے۔
تےرے اُّتے مردا ِاه دیوانا هَے۔
آه هُن اّگ وِچ بل چلِآ پروانا هَے۔
سوَےچ شاِار دی گّل بنی هَے
جّگ دا ِاّک دستُور۔
کِّسا ےار ...
