کوای جےٹھ هاڑ وِّچ پاای پھِردا کوٹ موٹے...
کوای پوه ماگھ وِّچ گھُںمدا پا کے نِّکراں نُوں۔۔
کوای باغ لگااُدا پِآ بزوری داکھاں دے...
کوای پِآ بیزدا "سّتِآ" اےتھے کِّکراں نُوں۔۔
کوای لُتف ماندا پھِرے سُنهِری جِںدگی دا...
کوای کاگز کّٹھے کردا پِآ سبُوتاں دے۔۔
کوای پردا رّکھدا ڈھانی دے وِّچ بَےٹھے توں...
کوای پاز اُدھےڑدا جھّٹ-پّٹ کرتُوتاں دے۔۔
کوای مَےں مےری وِّچ پھِرے گواچا بهُت ڈُوںگھا...
کوای لّبھدا پھِردا آپنے وِّچوں آپے نُوں۔۔
کوای لُّڈیآں پاوے وِّسکی پی کے جھُوم رِها...
کوای بِپتا مارا کردا پھِرے سِآپے نُوں۔۔
کوای چُّپ رهِکے وی سارا کُّجھ بِآن کرے...
کوای رَولا پا-پا دّسدا کھانے پَےںدی نای۔۔
کوای ِاّک ماردا جّبھلی کیںمت لّکھاں دی...
کوای وںڈدا پھِرے گِآن لوکاای لَےںدی نای۔۔
کوای کّپڑے لاهکے مُّل پوااُدا ریلاں تے...
کوای مهِںگے کّپڑِآں نال ڈھّکدا شرماں نُوں۔۔
کوای مهِنت کرکے پھِّٹ هو گِآ گُوگل 'چ
کوای 'پھریدسراایآ' پھِرے پِّٹدا کرماں نُوں۔۔
