مَےں مَےں مَےں کردا رهِںدا۔
ڈھِّڈ هاُوں نال بھردا رهِںدا۔
تکڑِآں اّگے نِںو نِںو جاوے
کمزوراں ‘تے وردا رهِںدا۔
بس مےرا مےرا, کُّجھ نهیں تےرا,
رّب نُوں ٹِّچراں کردا رهِںدا۔
خُد لوچدا اے کھُشیآں کھےڑے,
هوراں نُوں تںگ کردا رهِںدا۔
مَوت نُوں بںدا بھُّل جاںدے اے,
سوَےچ مرنے توں ڈردا رهِںدا۔
