مَےں گھاه هاں
دھرتی دے آس پاس
مِّٹی دے کول کول رهِںدا
مَےں گھاه هاں
نا سرُو سفَےدِآں واںگ
اُّچے آکاش چھُوهن دی خاهش
نا پِّپل بروٹِآں دیآں جڑھاں واںگ
بهُتا ڈُوںگھا پتال وِّچ اُترن دی تاںگھ
مےری هوںد دا مکسد ودھنا نهی
سِرف هونا هَے
دھرتی دے آس پاس
مِّٹی دے کول کول
مَےں نا زِآدا گگنچُںبی بنکے
درشنی بنکے پردرشنی کردا هاں
نا نِوانا 'چ غرکدا هاں
مَےں کھےتاں کھلِآنا 'چ
جںگلاں بیآبانا 'چ
بےاباد راهواں
بےچِراغ پِںڈاں تھاںواں
دُور دُمےلاں تیک
سبھ پاسے اُّگدا ودھدا رهِںدا هاں
دھرتی دے اُّتے اُّتے
مِّٹی دے نال نال
تے سارے دے سارے نیلے اںبر دا
چںدوآ آپنے اُّتے تان لَےںدا هاں
مَےں ِاںج هی زِںدگی مان لَےںدا هاں
مَےں گھاه هاں ۔
