جو دِسدا سِرف اُهی سّچ نهیں هُںدا
کای واریں اندِسدا وی سّچ هُںدَے
سّچ سِّدھا اتے سپاٹ وی نهیں هُںدا
ِاه بهُ-دھراوی بهُ-اکاری وی هو سکدا هَے
سرمايا بهُت گُںجھلدار مايا هَے
ِاس دی هر چال چھلاوا تے چھلےڈی کايا هَے
تے ِاسدی پالتُو مںڈی ِاّک اَےسی وِکرال سرال هَے
جِسنے سِرف ساڈیآں دےهاں نُوں هی نهیں
ساڈی سوچ نُوں وی
ناگول پايا هويا هَے
جو دِسدا سِرف اُهی سّچ نهیں هُںدا۔
ِاه وی بھلا کِّتھے دِسدا
کِ کُرُوکھےتر دا کھےتر
آلمی پّدھر تّک پھَےل چُّکا هَے ?
کَورو سبھا هُن وِسو پّدھری هو چُّکی هَے
تے هُن دروپدی گلَےمر دی چکاچَوںدھ وِّچ
کھُد هی داا 'تے لّگن
تے آپ هی آپنا چیر هرن
کرااُن نُوں تِآر هَے
ِاهی وِسوی کَورواں دی گُّجھی چال هَے
مُنافے مُپھاداں دا اندِسدا ماياجال هَے
بِلکُل اُسے ترھاں دا ماياجال
جِسدے سون-مرِگی چھلاوے وِّچ
کدے سیتا وی پھس گای سی
جو دِسدا سِرپھ اُهی سّچ نهیں هُںدا
اُس مهاں دارسنِک دا لِکھِآ
هر شبد هر واک
سّچو سّچ سابت هو رِها
جِسنے کِها سی کِ
سرمايا اتے ِاسدی
لوبھی مايا ِانسان نُوں وی
وِکااُو مال بنا دےوےگی
مُناپھے دی لالسا وِّچ
جیںدِآں اتے مُردِآں دے
منُّکھی اںگ وی وِکن لّگنگے
اَورتاں دے بدن اتے هاسے وی داا 'تے لّگنگے
هُو-ب -هُو ِاهو کُجھ هو رِها هَے
سهِر دے ِاک چَوںک 'تے پشُو-مںڈی لّگدی هَے
دُوجے پاسے لےبر چَوک 'تے بںدِآں دی
رات نُوں چکلِآں دے لےبر چَوک 'تے
مزبُور کام-کامیآں اَورتاں دی
کايا وی مايا بن چُّکی هَے
هُن نوابساهی وی وِسوی رُوپ دھار چُّکی هَے
اَورتاں دے نِّت نوےں نرِت رچااُںدی هَے
آلمی مِآر دے مُجرے کرااُںدی هَے
زنانیباج مهاراجے بھُوپے واںگ
اَورتاں دیآں دےهاں اتے اںگاں نُوں
من چاهے آکاراں وِّچ ڈھالن لای اُکسااُںدی هَے
اّےاسی کرن دے نال نال
اُهناں توں دھڑادھڑ کمااُںدی وی هَے
وِکااُو هو رهے نے هاسے
اتے هاسِآں راهیں وِکن لّگے نے دھڑادھڑ
دسَوری کریماں پااُوڈر دںداسے
اَورت نُوں خاس کِسم دے
ساںچِآں وِّچ ڈھال کے
باربی دِّکھ دِّتی جاںدی هَے
گُّڈیآں پٹولھِآں دی سادگی کھوه
بالڑیآں هّتھ باربی پھڑا اُس ورگا بنن دے
سُپنِآں دی جاگ لا دِّتی جاںدی هَے
وِسو سُںدری دی ِاںج پےسکاری کیتی جاںدی هَے
کِ ساڈی ماں دھی بھَےن کھُد نُوں
کرُوپ کوجھی هین سمجھن لّگ جاںدی هَے
جو دِسدا هَے سِرف اُهی سّچ نهیں هُںدا
ِانّاں سُںدرتا مُکابلِآں نے پتا نهی کِنّے
نوجات سِسُوآں نُوں اُهناں لای
ماںواں دیآں چھاتیآں وِّچ راکھویں
کُدرت دی بکھسی دات کھُراک توں واںجھِآں کیتا هَے
تے ِاںج ماں دُّدھ هین نسلاں نُوں کم-بُّدھ کیتا هَے
جِوےں اُه وپار لای آپنے بیج
ساڈے کھےتاں وِّچ بیج
ساڈیآں پُسشتَےنی فسلاں دا
بی-ناس کر جاںدے هن
اُوےں هی ساڈیآں نسلاں دے
مّتھِآں وِّچ وی
اُه آپنی سوچ بیج
نسلاں دا وی ملیآمےٹ کر جاںدے نے
جو دِسدا سِرف اُهی سّچ نهیں هُںدا
سُںدرتا
مُکابلِآں دی مُهتاج نهیں هُںدی
پھُّل سارے هی سُںدر هُںدے هن
ِاه کِسے نُوں کُلین
تے کِسے نُوں هین مهِسُوس کرااُن والا
ورتارا هَے
ورتارا هی نهی
جیںدے ِانسانا دے اںگ وےچن والی
کالی کاروباری کرُور وِچاردھارا هَے
اَورت نُوں مهِج دےهدھاری ِاستِهار بنا
گوریآں توں بااد کالیآں تے بھُوریآں دھرتیآں اُّتے
مںڈیآں لّبھن والے رُجھان دا پسارا هَے
