تےری سوچ دے پّدھر توں, اُهدیآں کِتے اُّچیآں باتاں!
شردھا نال آوے جو, جھولی پااُدا بهُت سُگاتاں!
نیات دے کھوٹِآں نُوں, دُوروں بَےٹھ اُه جھّٹ پچھانے!
اُه داتا دُنیآں دا, دِلبر دِلاں دیآں سبھ جانے!
تُوں سبھ دیآں اّکھاں 'چ بےشّک پاںاُدا پھِردَےں گھّٹا!
اُه جاندا رمجھاں نُوں, چّلدا کی مِّٹھا کی کھّٹا!
آپے اُه جڑھ لاوے, آپے وےکھِآ وّڈھدا ڈھاهنے!
اُه داتا دُنیآں دا, دِلبر دِلاں دیآں سبھ جانے!
تےرے اںدر کی چّلدا, باهروں کی تُوں کرےں دِکھاوے!
اُهنُوں ِاه بھاںاُدے نهی, جو تُوں دوگلے کرے چھلاوے!
کِّتھے دےغ ورتدی پای, کِّتھے ورت نے رهے مکھانے!
اُه داتا دُنیآں دا, دِلبر دِلاں دیآں سبھ جانے!
اُهنُوں پھِکر سبھدا هَے, تَےنُوں پھِکر آپناں بںدِآ!
اُّتھے زِکر سبھدا هَے, تُوں کرے زِکر آپناں بںدِآ!
اُسنُوں پروان نهی, جِهڑے هّدوں وّدھ سِآنے!
اُه داتا دُنیآں دا, دِلبر دِلاں دیآں سبھ جانے!
مےرے وِّچ تاکت نهی, کے مَےں رمز سمجھ لاں تےری!
ڈِّگِآں ڈھّٹھِآں نُوں, پر تُوں وےکھِآں دوے دلےری!
بے-سمجھ مَےں کورا هاں, تُسی رهِبر اسیں نِآنے!
اُه داتا دُنیآں دا, دِلبر دِلاں دیآں سبھ جانے!
بِن بولے جاندا اے, تُوں بھِّجکے کر ارداساں!
پھل لااُدا سُّکِآ نُوں, اُهو نهی توڑنا آساں!
اُهدے هی آڈر تے, اےتھے ورت رهے سبھ بھانے!
اُه داتا دُنیآں دا, دِلبر دِلاں دیآں سبھ جانے!
ِاّک وار ‘سّتِآ' تُوں, اںدروں وےکھ جوڑکے تاراں!
رهِمت دے ساگر چو' وےکھی جااُو پھُّٹ بهاراں!
جِتھے چوغ کھلارے اُه, اُّتھوں آپ چُگاوےں دانے!
اُه داتا دُنیآں دا, دِلبر دِلاں دیآں سبھ جانے!
