اںبراں دے تارے, کِنّے پِآرے۔
جد تَےنُوں وےکھاں, بھُّل جاںدے نے سارے۔
ندیآں دا پانی, هِرناں دی ڈھانی۔
سّچو سّچ جانیں, تُوں هی مےرا هانی۔
رُمکن هواواں, رَوشن جو راهواں۔
آ جا ِاّک هوایاے, لّگن دُآواں۔
درِآ نے وگدے, کِنّے سوهنے لگدے۔
تُوں جیکن مٹواوےں نَےن پاے ٹھّگدے۔
سوَےچ دا کهِنا, تےرے سںگ رهِنا۔
چھّڈ نا تُوں جاویں, اّخیآں نے وهِنا۔
