ساڈا ماس نوچکے اُّچا کھڑِآ ِاّلاں نے۔۔
سانُوں پَےر-پَےر تے پرکھِآ تّتے کِّلاں نے۔۔
هواے دو-پھاڑ ساں اسیں آرے دے دںدِآں توں۔۔
چھِلتاں بنکے لّتھے ماس اساں دے رںدِآں توں۔۔
جھُوٹا پھِر لِآ سی جا کے کھُونی چرکھی دا۔۔
سُن نی تّتیاے بهُتا آشک نُوں نیں پرکھی دا۔۔
چھالے-چھالے کیتا کدے اُّبلدیآں دےغاں نے۔۔
کیتا نمشکار سی کِتے اساں نُوں تےغاں نے۔۔
تویآں اُّتے چَوکڑے مارے اساں نے هّس هّسکے۔۔
کھِّچے ماس زمُوراں نے اساں دے کّس کّسکے۔۔
رُوں دی اّگ نے ساڑِآ سانُوں بنّھکے جںڈاں ناں۔۔
پااے مُّل سِراں دے سن نوٹاں دیآں پںڈاں ناں۔۔
کِدھرے کھوپر سن اُتارے تِّکھیآں رںبیآں نے۔۔
ساڈے لهُو نچَوڑے سںگھنے کھُونی بںبیآں نے۔۔
پِاُو دے مُّکھ 'چ تُنِّآں گِآ دِل سی بّچے دا۔۔
سیناں نےزے نال پرويا اُمروں کّچے دا۔۔
کِدھرے غلاں 'چ هار پوااے سِدکی ماںواں نے۔۔
نےزِآں اُّتے لال ٹںگااے سِدکی ماںواں نے۔۔
نِّکا-نِّکا ٹُّکِآ سانُوں دین کبُولن لای۔۔
ساڈے سِر اُتارے چوکھا ِانام وسُولن لای۔۔
نیهاں دے وِّچ چِنِآں ساڈی هوںد مِٹاںون نُوں۔۔
سَوںها کھا کے مُکرے زالم کُفر کماںون نُوں۔۔
اُه تاں پُوجے جادے رزا اُهدی وِّچ رازی جو۔۔
اُهدا ناں" نیں رهِںدا جّگ تے 'سّتِآ' پازی جو۔۔
