رتا وی سکدے هِّل نای سّجناں۔۔
پر تُوں کردا ڈھِّل نای سّجناں۔۔
گّل گّل اُّتے رُّٹھ جاناں اے,
ساڈا دِل کی دِل نای سّجناں۔۔
تڑپھ پوےں اّکھ وےکھ کوای روںدی,
کی! ساڈے نَےنیں سِّل نای سّجناں۔۔
تُوں هوراں دے تِّل پھِرےں هُوںجھدا,
ساڈے تِّل کی تِّل نای سّجناں۔۔
جِںد نِساور کر بَےٹھے آں,
پر تُوں لااُںدا ٹِّل نای سّجناں۔۔
کوسِس کر لَے! اساں دے ورگا,
پر کوای سکدا مِل نای سّجنا۔۔
لِکھ کے ‘سّتِآ’ گّڈ دِّتے جو,
ِاه کی دّسدَے کِّل نای سّجناں۔۔
