تُری هوای تاں
مَےں هاں تےرے وّل,
تُوں کھڑھا-کھلوتا هی بےچَےن کِاُں رهِںدَے ۔
کِاُں اُّٹھ پَےںدے بن کے سارے دا سارا-
جواربھاٹا
ِاںجھ دِن-رات کِاُں اُچھلدا رهِںدَے ۔
کِاُں کوای سمجھدا نهیں درد تےرا
تےری وِسالتا نُوں دےکھ
هر کوای بھرم چ' رهِںدَے ۔
سینے وِّچ ساںبھے جُگاں-جُگاں دے راج
پل وِّچ کِنارِآں تے
کِاُں سُّٹ آاُںدَے۔
ساجِس سمجھ کِاُں نهیں لَےںدا
چنّ, سُورج تے دھرتی دی
ِاهناں توں مےریآں سُوهاں
اَےوےں پُّچھدا رهِںدَے ۔
آپاں ِاّک هاں
ِاّک هَے نیر اپنا
مےرا استِتو مِٹااُن لای
تُوں کِاُں تتپر رهِںدَے۔
