پوٹِآں نا مِن مِن پالے جو,
تُوں پوٹے پوٹے کر چھّڈے!
جِهڑے نَےناں دے وِّچ مستی سی,
اُه هںجھُوآں دے نا بھر چھّڈے!
نُوںهاں توں ماس وّکھ کر دےنا
ِاه نهی مُورکھا پھّبدا اُاے!
بںد کردے هاکماں جںگ چھےڑی,
تَےنُوں پاواں واستا رّبدا اُاے!
کّل وّسدا سی جو سُّکھاں 'چ
اّج پَےن دھماکے بںباں دے!
اُهناں نال ٹَےکاں دے جھاڑ دِّتے
جو پاے بُور سی اںباں دے!
اُه پلاں 'چ گِّٹا توڑ دِںدا
اےتھے هَےںکڑ والے پّبدا اُاے!
بںد کردے هاکماں جںگ چھےڑی,
تَےنُوں پاواں واستا رّبدا اُاے!
تَےنُوں ترس رتا وی آوے ناں
اّکھ بھر آای تّک مںزر نُوں!
کدے سُّکھاں وّسدی دھرتی سی
اّج کرتی کھںزر بںزر تُوں!
ِاه بال نِّکے جو وِلک رهے
هوکا سّتِآ نِکلے سبھدا اُاے!
بںد کردے هاکماں جںگ چھےڑی,
تَےنُوں پاواں واستا رّبدا اُاے!
