ਮੈਲਾ ਕੁੜ੍ਹਤਾ ਸਾਬਣ ਥੋੜ੍ਹੀ, ਬਹਿ ਪਟੜੇ ਤੇ ਧੋਵਾਂ। ਪਾਸਾ ਮਾਰ ਕੇ ਲੰਘ ਗਿਆ ਕੋਲ ਦੀ, ਛਮ-ਛਮ ਅੱਖੀਆਂ ਰੋਵਾਂ। ਬਾਹੋਂ ਫੜ੍ਹਕੇ ਪੁੱਛਣ ਲੱਗੀ, ਕਦੋਂ ਕਰੇਂਗਾ ਮੋੜੇ। ਵੇ ਆਪਣੇ ਪਿਆਰ ਦੇ, ਮੌਤੋਂ ਬੁਰੇ ਵਿਛੋੜੇ।