ਸੰ. ਪ੍ਰਿਯਾ. ਵਿ- ਪਿਆਰੀ।੨ ਭਾਵ- ਲਕ੍ਸ਼੍‍ਮੀ. "ਪ੍ਰਿਆ ਸਹਿਤ ਕੰਠ ਮਾਲ." (ਸਵੈਯੇ ਮਃ ੪. ਕੇ) ੩. ਦੇਖੋ, ਪ੍ਰਿਯਾ ੫.