ਸੰ. ਸੁਪ੍ਤ. ਵਿ- ਸੁੱਤਾ ਹੋਇਆ. "ਸੁਖ ਸੋਂ ਸੁਪਤ ਸਿੰਘ ਛੇਰ੍ਯੋ ਤੈਂ ਕਰਾਲ ਕੋ." (ਗੁਪ੍ਰਸੂ) ੨. ਦੇਖੋ, ਸੁਪਤਿ.; ਦੇਖੋ, ਸੁਪਤ.