ਸੰ. सुष्ठु. ਵਿ- ਅਤਿਸ਼੍ਯ (ਬਹੁਤ ਹੀ) ਸਤ੍ਯ. ਨਿਹਾਇਤ ਠੀਕ। ੨. ਬਹੁਦ ਸਲਾਹਿਆ ਹੋਇਆ. ੩. ਅਤਿ ਉੱਤਮ. ਸ੍ਰੇਸ੍ਠੁ ਤਰ. "ਪਹਿਰ੍ਯੋ ਖੜਗ ਲੋਹ ਬਹੁ ਸੁਸ੍ਟੁ." (ਗੁਪ੍ਰਸੂ)