ਵਿ- ਸ਼ੋਭਨ. ਸੁੰਦਰ। ੨. ਅ਼. [سُجان] ਸੁਬਹ਼ਾਨ. ਪਵਿਤ੍ਰ ਰੂਪ ਆਤਮਾ. "ਸਤਿ ਸੁਹਾਣੁ ਸਦਾ ਮਨਿ ਚਾਉ." (ਜਪੁ)