ਉਹ ਵਿਚਾਰੀ ਤੇ ਫੇਰੇ ਲੈਣ ਦੀ ਚੋਰ ਏ, ਉਹਨੇ ਕੀਹ ਵੇਖਿਆ ਸਹੁਰਿਆਂ ਦਾ ? ਮੇਰੀ ਸਮਝ ਵਿੱਚ ਤੇ ਵਰ ਘਰ ਹੋਰ ਲੱਭ ਲਉ। ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਵਿਧਵਾ ਕਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਿਪਤਾ ਵਿੱਚ ਕੱਟੂ।

ਫੇਰੇ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣ ਮਗਰੋਂ, ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਵਧਾਈ ਦਿੱਤੀ ਤੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਕੁੜੀ ਆਪਣੇ ਘਰ ਸੁਖੀ ਵੱਸੇ; ਤੁਹਾਡਾ ਵੀ ਭਾਰਾ ਲੱਥਾ, ਇਹੋ ਹੀ ਚਾਹ ਹੈ।

ਹਾਲੀ ਤੀਕ ਤੇ ਵਿਚਾਰੇ ਦਾ ਕੋਈ ਟਿਕਾਣਾ ਨਹੀਂ ਬਣ ਸਕਿਆ, ਗਲੀਆਂ ਵਿੱਚ ਤੇ ਲਾਗਲੇ ਪਿੰਡਾਂ ਵਿੱਚ ਫੇਰੀ ਫਿਰਕੇ ਮਾਲ ਵੇਚਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਂਦਾ ਹੈ।

ਰੱਬ ਨਾ ਕਰਾਏ, ਜੇ ਕੋਈ ਜੁਆਨ ਕੁੜੀ ਕਿਸੇ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਫੇਰ ਵਿੱਚ ਪੈ ਜਾਏ ਤਾਂ ਕੀ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਤੇ ਕੀ ਭਾਈਚਾਰੋ ਵੱਲੋਂ ਉਸ ਵਿਚਾਰੀ ਲਈ ਕਿਆਮਤ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਕੁਦਰਤ ਦਾ ਇਨਸਾਫ਼ ਭੀ ਕੇਡਾ ਇਕ-ਪੱਖਾ ਹੈ। ਪਾਪ ਦੀ ਪੰਡ, ਜਿਹੜੀ ਕੁੜੀ ਮੁੰਡੇ ਦੋਹਾਂ ਦੀ ਕ੍ਰਿਤ ਹੁੰਦੀ ਹੈ, ਕੁੜੀ ਉੱਤੇ ਲੱਦ ਦੇਂਦੀ ਹੈ, ਇਹ ਕੁਦਰਤ।

ਹਿੰਮਤ ਉਠ ਕੇ ਸ਼ੇਰ ਜਿਉਂ ਮਾਰੇ ਲਲਕਾਰਾ, ਔਕੜ ਕੋਡੀ ਆ ਪਏ ਮੈਂ ਕਰਾਂ ਸੁਖਾਲੀ, ਫੂਕਾਂ ਮਾਰ ਉਡਾ ਦਿਆਂ, ਕਿਸਮਤ ਘਟ ਕਾਲੀ।

ਮੌਤ ਦਾ ਕੁਝ ਵੇਲਾ ਵਖਤ ਨਹੀ, ਕਈ ਵਾਰੀ ਬੈਠਿਆਂ ਸੁੱਤਿਆਂ ਹੀ ਬੱਚੇ ਦੀ ਫੂਕ ਨਿਕਲ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਧਰੀਆਂ ਧਰਾਈਆਂ ਰਹਿ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ।

ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਆਕਤ ਤੇ ਜੋ ਹੈ, ਸਾਨੂੰ ਪਤਾ ਹੈ ; ਬਸ ਇਕ ਕੰਮ ਉਸ ਵਰਗਾ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਂਦਾ ਤੇ ਉਹ ਹੈ ਫੂਕ ਚਾੜ੍ਹਨ ਦਾ। ਹਰ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਦਬ ਕੇ ਫੂਕ ਚਾੜ੍ਹਦਾ ਹੈ ਤੇ ਆਪਣਾ ਮਤਲਬ ਕੱਢ ਕੇ ਪਰੇ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਵਿਚਾਰੇ ਕਿੱਥੇ ਫੂਹੜੀ ਪਾਈ ਬੈਠੇ ਹਨ ; ਮੈਂ ਵੀ ਅਫਸੋਸ ਕਰ ਆਵਾਂ ! ਹਾਂ ਹੁਣ ਅਫਸੋਸ ਹੀ ਹੈ, ਉਹ ਵਿਚਾਰਾ ਤੇ ਚੜ੍ਹਦੀ ਜਵਾਨੀ ਵਿੱਚ ਲੱਕੜਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਪਿਆ ਹੈ।

ਉਸ ਵਿਚਾਰੇ ਨੂੰ ਅੱਜ ਮੋਇਆਂ ਤੇਰਾਂ ਦਿਨ ਹੋ ਗਏ ਹਨ, ਹੁਣ ਹੀ ਫੂਹੜੀ ਛੱਡੀ ਗਈ ਹੈ।

ਪੰਡਤ ਹੁਰਾਂ ਦੇ ਅੱਖਾਂ ਮੀਟਣ ਦੀ ਹੀ ਢਿੱਲ ਸੀ ਕਿ ਸਾਰਾ ਐਸ਼ਵਰਯ ਫੂੰਹ ਫਾਂਹ ਹੋ ਗਿਆ। ਕੁਝ ਸ਼ਰੀਕਾਂ ਨੇ ਸਾਂਭ ਲਿਆ ਤੇ ਕੁਝ ਕਰਜ਼ ਖਾਹਾਂ ਨੇ।

ਪਤਾ ਨਹੀਂ ਤਨਖਾਹ ਕਿੰਨੀ ਸੂ; ਬਾਹਰੋਂ ਤੇ ਬੜੀ ਫੂੰ ਫਾਂ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੂ । ਹਰ ਵੇਲੇ ਬਣਿਆ ਠਣਿਆ ਹੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।

ਤੂੰਹੀਉ ਅਵਤਾਰ ਸਿੰਘ ਦੇ ਆਉਣ ਤੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਫੁੱਲੀ ਨਹੀਂ ਸਮਾਂਦੀ। ਲੰਘਦਿਆਂ ਜਾਂਦਿਆਂ ਨੂੰ ਮੋਢੇ ਪਈ ਮਾਰਨੀ ਏਂ।