ਬੇ-ਬਾਹਝ ਤੇਰੇ ਹੋਰ ਕੌਣ ਖੁਦਾਇਆ ਮਾਰੇ
ਤੇ ਮਾਰ ਜਿਵਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਜਿੱਥੇ ਪਵਣ ਵਹੀਰ ਤੇ ਕੜਕਣ ਕੱਪੜ
ਹੱਥਾਂ ਤੇ ਚਾ ਲੰਘਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਜਿੱਥੇ ਪਵੇ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ ਵਾਉ ਮੁਖਾਲਿਫ
ਲੰਗਰ ਘੱਤ ਲਗਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਕਰੇਂ ਭਾਹ ਸਮੁੰਦਰ ਸਮੁੰਦਰ ਕਾਰਣ
ਮੱਛੀਆਂ ਵਾਂਗ ਤਰਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਜਿੱਥੇ ਰਗ ਤਬੀਬਾਂ ਨੂੰ ਹੱਥ ਨ ਆਵੇ
ਤਾਂ ਰਗਲਾ ਪਛਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਜਿੱਥੇ ਆਜਿਜ਼ ਹੋਂਦੇ ਤਬੀਬ ਸਿਆਣੇ
ਤਾਂ ਦਾਰੂਆਂ ਬਾਹਝ ਛੁਡਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਜਿੱਥੇ ਆਜਿਜ਼ ਰੋਂਦੜੇ ਨੇ ਰੱਤ ਨਿਰਾਸੇ
ਹੱਸ ਹੱਸ ਯਾਰ ਮਿਲਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਜਿੱਥੇ ਧੁੰਦੀ ਗਾਹਰੀ ਖਲੀ ਉੜਾਵੇ
ਓਥੇ ਝਬਰ ਮੀਂਹ ਵਸਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਜਿੱਥੇ ਪਵੇ ਵਬਾ ਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਜੀਵਣ
ਅਮਨ-ਅਮਾਨ ਰਖਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਇਹ ਆਜਿਜ਼ ਬੰਦਾ ਕਿਆ ਕੁੱਝ ਮੰਗੇ
ਸਭ ਕੁੱਝ ਦਏਂ ਦਿਵਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।
ਇਹ ਹੈਦਰ ਆਜਿਜ਼ ਹੋ ਮੰਗਣ ਥੋਂ ਭੀ,
ਆਪੇ ਦੇਵੇਂ ਮੰਗਾਏਂ ਤੂੰ ਹੀ ।੧੭।
