ਬਿਰਖ ਤੋਂ ਉੱਡ ਗਏ ਪਰਿੰਦੇ ਦੂਰ ਨੂੰ ।
ਮੈਂ ਦਿਲਾਸਾ ਕੀ ਦਿਆਂ ਮਜ਼ਬੂਰ ਨੂੰ ।
ਦਿਲ ਮੇਰਾ ਤੇਰੇ ਤੇ ਆਸ਼ਕ ਹੋ ਗਿਆ,
ਆਖਦੈ ਸ਼ੀਸ਼ਾ ਖਲੋਤੀ ਹੂਰ ਨੂੰ ।
ਆਪਣੇ ਬਾਰੇ ਪਵੇ ਨਾ ਦੱਸਣਾ,
ਨਾਮ ਮੇਰਾ ਕੀ, ਕਦੇ ਵੀ ਨੂਰ ਨੂੰ ।
ਕੌਣ ਕੀ ਕੀ ਆਖਦੈ ਤੂੰ ਛੱਡ ਪਰ੍ਹਾਂ,
ਮੈਂ ਕਹਾਂ ਰਹਿਮਤ ਹੀ ਤੇਰੀ ਘੂਰ ਨੂੰ ।
ਪੁੱਠੀਆਂ ਖੱਲਾਂ ਲੁਹਾ ਕੇ ਮਾਣਿਆ,
ਆਸ਼ਕਾਂ ਨੇ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਦਸਤੂਰ ਨੂੰ ।
ਤੂੰ ਗ਼ਜ਼ਲ ਤੂੰ ਗੀਤ ਸ਼ਾਇਰੀ ਸਭ ਤੁਹੀਂ
ਜਾ ਕਹੋ ਮਹਿਰਮ ਮੇਰੇ ਮਗ਼ਰੂਰ ਨੂੰ ।
ਕਾਸ਼ ਔੜਾਂ ਮਾਰਿਆਂ ਤੇ ਰੀਝਦੀ,
ਫਰਕ ਨਾ ਪੈਣਾ ਸੀ ਪੈਂਦੀ ਭੂਰ ਨੂੰ ।
ਕੁਝ ਕੁ ਜ਼ਖਮਾਂ ਨੂੰ ਮੈਂ ਅੱਲ੍ਹੇ ਰੱਖਣਾ,
ਖੁਰਚ ਲੈਂਦਾ ਹਾਂ ਤਦੇ ਅੰਗੂਰ ਨੂੰ ।
ਰੂਪ ਦਾ ਕੀ ਅਰਥ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਮਨ ?
ਚੁੰਮਣਾ ਅੱਖਾਂ ਨਾ' ਕੋਹੇਨੂਰ ਨੂੰ ।
