ਚਾਨਣ ਦਾ ਚੁੱਕੀ ਕਟੋਰਾ
ਬੁੱਧ ਦੇਵ ਤੁਰ ਪਿਐ.... !
ਗਿਆਨ ਮੀਮਾਂਸਾ ਵੰਡਦਾ
ਅਸ਼ੋਕ ਕੋਲੋਂ ਲੰਘਦਾ
ਪਿੱਛੇ ਪਿੱਛੇ ਦਾਰਸ਼ਨਿਕ
ਵਿਦਵਾਨ ਨੇ
ਅਹਿੰਸਾ ਪਰਚਮ ਝੂਲਦਾ
ਝੁਕ ਰਹੇ ਅਸਮਾਨ ਨੇ
ਫੈਲਦੇ ਨੇ ਕਾਫ਼ਲੇ
ਚੱਲ ਰਹੇ ਨੇ ਸਿਲਸਿਲੇ
ਜਨ-ਜਨ
ਅੰਤਰ ਧਿਆਨ ਨੇ !
ਬੁੱਧ ਪਰਤ ਵੇਖਦਾ ਏ
ਪੂਰਬ ਦੀ ਇਸ ਧਰਤ ਵੱਲ...
ਸਿਮਟੇ ਜਿਹੇ ਲੋਕ ਨੇ
ਚਿਹਰੇ ਨੇ ਬੁਝੇ ਜਿਹੇ
ਚਾਨਣ ਦੇ
ਛਿੱਟਿਆਂ ਤੋਂ ਡਰਦੇ
ਲੋਕ ਹਰੇ ਹਰੇ ਕਰਦੇ
ਕੁੰਦਰਾਂ ਵਿੱਚ
ਲੁਕ ਰਹੇ ਨੇ
ਛੁਪ ਰਹੇ ਨੇ
ਅਜੇ ਤੱਕ। ! !
