ਬੁਝਾਏ ਕਿਉਂ ਭਲਾ ਤਾਰੇ, ਖੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਗਏ ਮਾਸੂਮ ਕਿਉਂ ਮਾਰੇ, ਖੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਦੁਆ ਕੀ ਮੰਗਣੀ ਤੈਂਥੋਂ, ਤੂੰ ਕਿੱਥੇ ਛੁਪ ਗਿਆ ਮੌਲਾ,
ਇਹ ਪਾਕੇ ਮਾਮਲੇ ਭਾਰੇ, ਖੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਤੂੰ ਕਾਲੇ ਲੇਖ ਲਿਖ ਦਿੱਤੇ ਨੇ ਕਿਉਂ, ਮਾਸੂਮ ਤਲੀਆਂ ਤੇ;
ਲਗਾਕੇ ਉਮਰ ਦੇ ਲਾਰੇ, ਖ਼ੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਮਜ਼ਬ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਹੌਲੀ ਖੂਨ ਦੀ ਖੇਡੋ,
ਇਹ ਕਿਹੜਾ ਕਰ ਗਿਆ ਕਾਰੇ, ਖ਼ੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਹਨੇਰੀ ਕੂੜ ਦੀ ਝੁੱਲੀ, ਕਿ ਡੁੱਬਿਆ ਸੱਚ ਦਾ ਸੂਰਜ,
ਇਹ ਸੱਚ ਨੂੰ ਕੌਣ ਲਲਕਾਰੇ, ਖ਼ੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਅਮਨ ਲਿਖਿਆ ਸੀ, ਉਹ ਵਰਕੇ ਖ਼ੂਨ ਵਿਚ ਡੁੱਬੇ,
ਭਲਾ ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਕਿਉਂ ਹਾਰੇ, ਖੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਖ਼ੌਫ਼ ਵਿਚ ਪਥਰਾ ਗਏ, ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕੀ ਦੱਸੀਏ,
ਖ਼ੁਦਾ ਦੀਆਂ ਰਹਿਮਤਾਂ ਬਾਰੇ, ਖ਼ੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਬਖ਼ਸ਼ਦੇ ਹੁਣ ਤਾਂ, ਉਨ੍ਹਾਂ ਤੇ ਰਹਿਮ ਕਦ ਕਰਨਾ,
ਉਹ ਜਿਹੜੇ ਵਕ਼ਤ ਦੇ ਮਾਰੇ, ਖ਼ੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ।
ਕਿਤੇ ਬਸਤੇ ਕਿਤੇ ਕਾਨੀ ਕਿਤੇ ਅਰਮਾਨ ਖਿਲਰੇ ਨੇ
ਕਿਉਂ ਇਹ ਰੁਲ ਗਏ ਸਾਰੇ ਖ਼ੁਦਾਇਆ ਮੇਰਿਆ ਦੱਸੀਂ ।
