ਬੁੱਲ੍ਹਿਆ ਤੈਨੂੰ ਖੁਦਾ ਨਹੀਂ ਮਿਲਿਆ,
ਤੇ ਸ਼ੈਰੀ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਯਾਰ ਨਹੀਂ।
ਆਪਣੀ ਲੱਭਦਾ ਉਹ ਰੂਹ ਰਹਿ ਗਿਆ,
ਉਹਨੇ ਕੀਤਾ ਕੋਈ ਪਿਆਰ ਨਹੀਂ।
ਲਿਖਣਾ ਕੋਈ ਮੈਨੂੰ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦਾ,
ਰੱਬਾ ਦਿੰਦਾ ਲਫ਼ਜ਼ ਕਿਉਂ ਉਧਾਰ ਨਹੀਂ।
ਯਾਰ ਤੋਂ ਧੋਖੇ ਖਾਂਦਾ ਫਿਰਦਾ,
ਮਹਿੰਗੀ ਹੁੰਦੀ ਬੜੀ ਕੀਮਤ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ।
ਸੱਜਣ ਦਾ ਪਿਆਰ ਪੂਰਾ ਰਾਖ ਹੋ ਗਿਆ,
ਥਾਂ-ਥਾਂ ਲੱਭਾ ਯਾਰ ਕਿੱਥੇ ਖੋ ਗਿਆ।
ਰੱਬਾ ਹੋਰ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹੀ ਦੱਸ ਦੇ,
ਮੇਰੀ ਕਲਮ ਦਾ ਇਤਬਾਰ ਕਿੱਥੇ ਲਕੋ ਲਿਆ।
ਮੇਰੇ ਬਾਗ਼ੀ ਦਿਲ ਨੇ ਦਰਦ ਫਰੋਲ ਲਿਆ,
ਦਿੱਤੀ ਨਿਸ਼ਾਨੀ ਪਿਆਰ ਵਾਲੀ ਮੈਨੂੰ ਮੋੜ ਗਿਆ।
ਨਿੱਤ-ਨਿੱਤ ਕਲਮ ਨਾਲ ਘੁਲਦਾ ਮੈਂ,
ਲਿਖਣਾ ਸਿਖਾ ਕੇ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਰੋਲ ਗਿਆ।
ਰੱਬਾ ਅੰਦਰ ਨਹੀਂ ਯਾਰ ਵਿੱਚ ਦਿਸੀ ਮਸੀਤ,
ਖੁਦਾ ਤਾਂ ਮਿਲਿਆ ਨਹੀਂ ਮਸੀਤੋਂ ਮਿਲੀ ਪਲੀਤ।
ਲੋਕੀ ਕਹਿੰਦੇ ਸ਼ੈਰੀ ਪਿਆਰ 'ਚ ਅਮਲੀ ਹੋਇਆ,
ਉਹਦੇ ਨਾਮ ਦਿਲ ਕਰ ਲਾਈ ਬਦਨਾਮੀ ਨਾਲ ਪ੍ਰੀਤ।
