ਕਲ੍ਹ ਮੈਂ ਬਾਵੀ ਇੱਕ ਬਣਾਈ
ਲੈ ਕੇ ਮਿੱਟੀ ਗਿੱਲੀ
ਮੂੰਹ-ਮੱਥਾ ਤੇ ਨਕਸ਼ ਬਣਾਏ
ਰੰਗ ਤੇ ਰੂਪ ਮਟੀਲੀ .
ਕੰਨ ਬਣਾ ਕੇ ਕਾਂਟੇ ਪਾਏ
ਨੱਕ ਬਣਾ ਕੇ ਤੀਲ੍ਹੀ
ਪੱਤੀਆਂ ਵਰਗੇ ਬੁੱਲ੍ਹ ਬਣਾਏ
ਹਿਰਨੀ ਵਰਗੀਆਂ ਅੱਖਾਂ
ਬਾਵੀ ਮੈਨੂੰ ਬਿਟ-ਬਿਟ ਤੱਕੇ
ਮੈਂ ਬਾਵੀ ਨੂੰ ਤੱਕਾਂ
ਧੌਣ-ਸੁਰਾਹੀ ਵਾਂਗ ਬਣਾ ਕੇ
ਗਲ਼ ਵਿੱਚ ਪਾਈ ਗਾਨੀ
ਭਰ ਮੁਟਿਆਰ ਉਭਾਰ ਬਣਾਏ
ਲੋਹੜੇ ਵਾਲ਼ੀ ਜਵਾਨੀ
ਨਾਜ਼ਕ ਹੱਥ ਤੇ ਪੈਰ ਬਣਾਏ
ਬੀਰ-ਵਹੁਟੀਆਂ ਵਰਗੇ
ਏਨਾ ਹੁਸਨ ਵੇਖ ਬਾਵੀ ਦਾ
ਰਾਹਗੀਰ ਕਈ ਮਰ ਗਏ
ਜਦੋਂ ਮੁਕੰਮਲ ਬਣ ਗੀ ਲੱਗਾ
ਮੈਨੂੰ ਜਿਵੇਂ ਉਹ ਬੋਲ ਪਈ
ਹੂਰ ਪਰੀ ਕੋਈ ਅਰਸ਼ੋਂ ਆਈ
ਆ ਕੇ ਮੇਰੇ ਕੋਲ਼ ਖੜ੍ਹੀ
ਬਾਵੀ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਵੀ ਬੋਲੇ ?
ਕੌਣ ਕ੍ਰਿਸ਼ਮਾ ਕਰ ਗਿਆ ?
ਬਾਵੀ ਜ਼ਿੰਦਾ ਹੋ ਗੀ ਪਰ ਮੈ
ਉਹਨੂੰ ਤੱਕ ਕੇ ਮਰ ਗਿਆ
ਹੱਥੀਂ ਆਪ ਬਣਾਈ ਬਾਵੀ
ਉੱਤੇ ਆਪ ਹੀ ਮਰ ਗਿਆ
