ਰਾਗ ਵੈਰਾਗ

ਤੇਰੀ ਖੈਰ ਮੰਗਾਂ ਸੱਚੇ ਰੱਬ ਕੋਲ਼ੋਂ ।

ਤੱਤੜੀ ਜਿਉਂਦੇ ਜੀਅ ਤੂੰ ਮਾਰੀ ਵੇ ।

ਮੇਰਾ ਦਾਮਨ ਫਿੱਕੜਾ ਕਰ ਛੱਡਿਆ ।

ਕੋਈ ਰੰਗ ਨਾ ਲਾਇਆ ਲਲਾਰੀ ਵੇ ।

ਮੇਰੀ ਡੋਰ ਐ ਹੱਥਾਂ ਤੇਰਿਆਂ 'ਚ ।

ਜਿਵੇਂ ਕਠਪੁਤਲੀ ਹੱਥ ਮਦਾਰੀ ਵੇ ।

ਤੂੰ ਆਵੇਂ ਨਾ ਮੈਂ ਥੱਕਦੀ ਨਾ ।

ਬੈਠ ਉੁਡੀਕਾਂ ਖੋਲ ਕੇ ਬਾਰੀ ਵੇ ।

ਮੇਰੀ ਰੁਲ਼ੀ ਜਵਾਨੀ ਰਾਹਾਂ 'ਚ ।

ਜਿਵੇਂ ਭਟਕੇ ਕੋਈ ਭੰਬੀਰੀ ਵੇ ।

ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਬਾਹਰ ਨ੍ਹੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ।

ਪੈਰੀਂ ਬੰਨ੍ਹੀ ਐਸੀ ਜੰਜ਼ੀਰੀ ਵੇ

ਮੇਰੇ ਬਾਗੀਂ ਰੁੱਖ ਵੀ ਸੜ ਗਏ ।

ਨਾਲ਼ੇ ਸੁੱਕੀ ਨਵੀਂ ਪਨੀਰੀ ਵੇ ।

ਵੇ ਮੈਂ ਰੋਵਾਂ ਤੇ ਕੁਰਲਾਵਾਂ ਵੀ ।

ਜਿਵੇਂ ਕੂਕਦੀ ਫਿਰੇ ਟਟੀਰੀ ਵੇ ।

ਮੈਨੂੰ ਰਾਗ ਵੈਰਾਗ ਦਾ ਖਾ ਗਿਆ ।

ਮੈਨੂੰ ਭਾਉਂਦੀ ਨਾ ਸ਼ਹਿਨਾਈ ਵੇ ।

ਤੂੰ ਮੰਦੜਾ ਦਰਸ਼ਨ ਦੇਵੇਂ ਨਾ ।

ਮੈਂ ਪਾਉਂਦੀ ਫਿਰਾਂ ਦੁਹਾਈ ਵੇ ।

ਤਰਸ ਨਾ ਖਾਵੇਂ ਮਰਦੀ ਤੇ ਤੂੰ

ਸ਼ਰਮ ਸਿਰਾਂ ਤੋਂ ਲਾਹੀ ਵੇ ।

ਨਿੱਤ ਪੋਟਾ ਪੋਟਾ ਵੱਢ ਸੁੱਟਦੈਂ ।

ਤੂੰ ਭੈੜਾ ਅਰਜ਼ ਕਸਾਈ ਵੇ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ