ਮੇਰੇ ਉਪਰ ਖ਼ੁਦਾ ਦੇ ਫ਼ਜ਼ਲ ਕਾਰਨ,

ਲੰਘੇ ਝੱਟ ਆਰਾਮ ਦੇ ਨਾਲ ਮੇਰਾ ।

ਰੋਟੀ ਜਵਾਂ ਦੀ ਨਾਲ ਸੰਤੋਖ ਮੈਨੂੰ,

ਨਾਲੇ ਦਿਲ ਵੀ ਬੜਾ ਦਿਆਲ ਮੇਰਾ ।

ਰਿਹਾ ਮੈਨੂੰ ਨਾ ਦੁਨੀਆਂ ਦਾ ਖ਼ੌਫ਼ ਕੋਈ,

ਨਾ ਹੀ ਦੀਨ ਦਾ ਫ਼ਿਕਰ ਮਲਾਲ ਮੇਰਾ ।

ਕਿਸੇ ਮੈਕਦੇ ਦੀ ਨੁੱਕਰ ਵਿਚ ਬਹਿਕੇ,

ਸੁਖੀ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਵਾਲ ਵਾਲ ਮੇਰਾ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ