ਗੋਸ਼ੇ ਬੈਠ ਕੇ ਆਪਣੀ ਕਲਪਣਾ ਦੇ,

ਸੀ ਸਾਰੇ ਸੰਸਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਮੈਂ ।

ਇਹ ਭਟਕਦੀ ਆਤਮਾ ਸ਼ਾਂਤ ਹੋਈ,

ਅੱਖੀਂ ਅਪਰ ਅਪਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਮੈਂ ।

ਇਹ ਕੀਮਤੀ ਸਬਕ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕੀਤਾ,

ਜਦੋਂ ਆਈਨੇ ਫ਼ਨਕਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਮੈਂ ।

ਸੁੱਖ ਦੁੱਖ ਨੂੰ ਜਾਣੀਏ ਸਦਾ ਸਮਸਰ,

ਖੁਲ੍ਹਦੇ ਏਸ ਇਸਰਾਰ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ ਮੈਂ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ