ਦਿਲਾ ਮੇਰਿਆ, ਰੱਬ ਦੀ ਸਹੁੰ ਤੈਨੂੰ,

ਤੂੰ ਰੱਬ ਨੂੰ ਮਨੋਂ ਵਿਸਾਰਿਆ ਏ ।

ਸੁਬ੍ਹਾ ਸ਼ਾਮ ਤੂੰ ਸੋਨੇ ਦੀ ਭਾਲ ਕਰਦੈਂ,

ਨਿਹਫਲ ਕੀਮਤੀ ਵਕਤ ਗੁਜ਼ਾਰਿਆ ਏ ।

ਮ੍ਰਿਗ-ਤ੍ਰਿਸ਼ਨਾ ਤੇ ਬੁਲਬੁਲੇ ਵਾਂਗ ਹੋ ਕੇ,

ਦਿਲ ਫੇਰ ਵੀ ਮੇਰਾ ਹੰਕਾਰਿਆ ਏ ।

ਗੁਜ਼ਰ ਜਾਏ ਹਵਾ ਦਾ ਜਿਵੇਂ ਝੌਂਕਾ,

ਫੋਕਾ ਇਹਨੇ ਪਸਾਰ ਪਸਾਰਿਆ ਏ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ