ਮੈਨੂੰ ਬੜਾ ਅਫ਼ਸੋਸ ਹੈ ਗ਼ਾਫ਼ਿਲੀ ਵਿਚ,

ਤੂੰ ਭੁਲਿਆ ਏਂ ਤੇਰੀ ਕੀ ਹਸਤੀ ।

ਝੂਠੇ ਫੋਕੇ ਹੰਕਾਰ ਦੀ ਪੀ ਮਦਰਾ,

ਚੜ੍ਹੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ ਤੈਨੂੰ ਸਦਾ ਮਸਤੀ ।

ਭਾਵੇਂ ਭਾਂਬੜਾਂ ਵਾਂਗ ਤੂੰ ਮੱਚ ਉੱਚਾ,

ਤੇਰੀ ਫੇਰ ਵੀ ਕੱਖ ਨਾ ਸਮਝ ਹਸਤੀ ।

ਇਹ ਸਰਕਸ਼ੀ ਕਦੇ ਨਾ ਰਾਸ ਆਏ,

ਹੁੰਦਾ ਓੜਕ ਨੂੰ ਇਹਦਾ ਅੰਜਾਮ ਪਸਤੀ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ