ਇਕ ਨਿਮਖ ਵੀ ਨਾ ਖਹਿੜਾ ਛੱਡਿਆ ਏ,

ਲੋਭ, ਲਾਲਸਾ, ਹਿਰਸ ਹਵਾ ਤੇਰਾ ।

ਕੀਤੇ ਐਬਾਂ ਦੇ ਫ਼ਿਕਰ ਹੰਦੇਸੜੇ ਨੇ,

ਸੌਖਾ ਹੋਣ ਨਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ ਸਾਹ ਤੇਰਾ ।

ਸਿਰਫ਼ ਆਪਣੀ ਮੂਰਖ ਸੰਭਾਲ ਕਰਦਾ,

ਓਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੈ ਹਾਲ ਤਬਾਹ ਤੇਰਾ ।

ਬਣਨਾ ਆਦਮੀ ਸੀ ਕੁੱਤਾ ਬਣ ਗਿਉਂ ਤੂੰ,

ਕਿਹੜਾ ਭਲਾ ਹੁਣ ਕਰੇ ਵਿਸਾਹ ਤੇਰਾ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ