ਪਕੜ ਕਦਰ ਦੀ ਤੱਕੜੀ ਆਪ ਹੱਥੀਂ,

ਤੋਲੇ ਆਪ ਖ਼ੁਦਾ ਨੇ ਭਾਰ ਭਾਰੀ ।

ਸੂਰਜ ਰੱਖਿਆ ਰੱਬ ਨੇ ਇਕ ਛਾਬੇ,

ਤੇਰੇ ਚਿਹਰੇ ਦੀ ਦੂਜੇ ਵਿਚ ਜਿਨਸ ਪਿਆਰੀ ।

ਭਾਰਾ ਨਿਕਲਿਆ ਤੈਂਡੜਾ ਪਰੀ ਚਿਹਰਾ,

ਪਿਆ ਰਿਹਾ ਜ਼ਮੀਨ ਤੇ ਰੱਬ ਵਾਰੀ ।

ਛਾਬਾ ਦੂਸਰਾ ਉੱਡਿਆ ਬਹੁਤ ਹੌਲਾ,

ਸੂਰਜ ਸਣੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਲਾਈ ਤਾਰੀ ।

📝 ਸੋਧ ਲਈ ਭੇਜੋ